Niech każda robota ma zasilanie.

Prace elektryczne wymagają wielu drobnych elementów, które wyglądają podobnie, dopóki na budowę nie trafi ten niewłaściwy. Złączki, zaciski, łączniki i mocowania rozkładają się między autem, warsztatem a szafką na budowie. Kolega pamięta, że kupował kolejną paczkę, ale jej położenie jest mniej pewne. Tana pomaga prowadzić wspólny zapis tych materiałów i sprawdzić dostępny zapas przed przygotowaniem wyjazdu albo kolejnym przystankiem u dostawcy.

Nadaj każdej pozycji nazwę zawierającą model, rozmiar lub prąd znamionowy, po których zespół ją rozróżnia. Dodaj zdjęcie opakowania i zapisz ilość we właściwym miejscu przechowywania. Oddziel szuflady auta od półek warsztatu, zamiast traktować wszystko jak jeden stos. Lokalizacje zgrupują miejsca przechowywania według budowy lub pojazdu, jeśli tak wam wygodniej. Wyszukanie elementu pokaże wtedy i zapisaną sumę, i miejsce, od którego warto zacząć szukać.

Po robocie odejmij zużyte materiały i zaktualizuj wpisy, gdy reszta wędruje z auta do warsztatu. Wybierzcie spójne jednostki dla paczek i pojedynczych elementów, zwłaszcza gdy tę samą szufladę uzupełnia kilka osób. Progi oznaczą często używane pozycje, których zapisana suma spadła. Próg to zachęta do sprawdzenia, nie polecenie zakupu: zespół może porównać resztę z nadchodzącymi pracami i zdecydować, czy potrzebna jest kolejna paczka, czy wystarczy przełożenie z innego miejsca.

Zacznij od materiałów, przez które najczęściej niepotrzebnie jedziecie do hurtowni. Szukaj po rozpoznawalnej nazwie, korzystaj z obsługiwanych kodów kreskowych produktów tam, gdzie są, i naklej etykietę QR na szufladę lub szafkę, by łatwo otwierać szczegóły. Na koniec tygodnia wyeksportuj przefiltrowany CSV do sprawdzenia stanu w aucie. Tana trzyma tę rutynę przy materiałach i ilościach, pomagając zostawić czytelniejszą informację kolejnemu elektrykowi, który otworzy szufladę i będzie chciał wiedzieć, co jest gotowe.